BLOG

Aleks Krotoski: What's Next?

Ze moest gisteravond slideshow nog in elkaar flansen, heeft een koutje gevat en is een tikkeltje nerveus. Toch crosst Aleks Krotoski probleemloos in een uurtje met haar virtuele TGV door de wondere wereld van de online identity.

Ze is de ultieme geek girl. Aleks Krotoski (1974), van Amerikaanse afkomst, maar bekend geworden vanwege haar televisiewerk voor de Britse zenders Channel 4 en de BBC, is een online heldin. Ze presenteert de Tech Weekly podcast voor The Guardian en schrijft voor de website van dezelfde krant. Begin dit jaar presenteerde ze The Virtal Revolution, een met een Emmy en BAFTA bekroonde documentaireserie van de BBC over de invloed van het web op de offline wereld. Krotoski is specialist op het gebied van games en behoorde in 2006 tot de 100 meest invloedrijke vrouwen in die industrie. In 2009 rondde ze een universitair onderzoek af naar hoe informatie zich verspreid over de online sociale netwerken en welke invloed dat heeft op ons leven.

Transmedia storytelling
Over nieuwe manieren van online verhalen vertellen gaat het al sinds de opkomst van het web. Lineair of niet? Het puberende internet blijft zichzelf ontwikkelen en dus ook de manier van verhalen vertellen. Tegenwoordig ook via netwerken als Twitter en Facebook. Krotoski introduceert een nieuw modewoord: transmedia storytelling. Ze maakt zeker nog onderscheid tussen twee verschillende publieken. Het traditionele ontvangerspubliek wil nog steeds een goed verhaal. De tweede, steeds grotere groep wil bij zelf bijdragen aan een programma.

The Virtual Revolution
Voor The Virtual Revolution maakte de BBC veelvuldig gebruik van die tweede groep. Interviews met nieuwe media hotshots als Bill Gates en Mark Zuckerberg werden meteen na de opname ongeedit online gezet. Bezoekers van de website konden fragmenten downloaden, remixen en uploaden. De makers van het programma kregen veel feedback over de te volgen koers en stonden open voor suggesties. Krotoski zag het zelf als een 'wiki-serie', waarin iedereen zijn zegje kon doen.

The cult of me
Nieuwe media gebruikers willen dat hun interesses geïntegreerd worden, dat ze invloed hebben op het verhaal, ze willen onderdeel zijn. Sterker nog: ze willen het middelpunt zijn. Dit noemt Krotoski: The cult of me. Maar waarom willen we ons zo graag bloot geven online? Wat doet het met ons zelfbeeld en wat voor gevolgen heeft het voor ons idee van vriendschap? Het creëren van een online identiteit is een constant proces om te komen tot je ideale ik. Om het offline leven te documenteren en om onszelf te promoten. Het definieert wie je zou willen zijn en heeft een hoop narcistische trekjes. Het publiek daarin is het belangrijkste. Het is een gefractureerde, maar zeer gepersonaliseerde groep die iemand om zich heen verzamelt via de sociale netwerken. Mensen volgen je omdat je ze cool vinden. Omdat we achter een scherm zitten hebben we de neiging om veel opener en eerlijker informatie te delen. Het is een opvoering, waarin de balans tussen het prive en publieke zelf steeds veranderd. Het web is een echo kamer waar we feedback krijgen op onze info en gedachtes. He wereldbeeld wordt gevormd door nieuwsfeeds, blogs, links van vrienden, online suggesties op sites als Amazon.

Niet dezelfde content op alle social media
Het goede nieuws voor makers is dat dit een directe pijplijn biedt voor informatie. Maar hoe maak je inhoud waarvan iedereen het gevoel heeft dat die speciaal voor hem of haar gemaakt is? In ieder geval niet door alle sociale netwerken en websites met dezelfde content te bestoken. De gebruiker ziet dat als een grote marketing campagne en zal zich daar niet mee identificeren.

Krotoski noemt drie voorbeelden van goed gebruik van sociale media.

Such Tweet Sorrow
Such Tweet Sorrow is een moderne versie van Shakespeare's klassieker Romeo & Juliet, waarin de karakters tot leven komen op Twitter. Een experiment dat door echte theateracteurs drie weken lang in real time is uitgevoerd.

LOST
Het tweede voorbeeld is de bekende televisieserie LOST, waarin kijkers worden aangespoord om offline (in bijvoorbeeld kranten) en online geheime informatie te verzamelen die de plotline kunnen beïnvloeden. Een bijkomend voordeel: de makers van LOST gebruikten commerciele partners om informatie te seeden. Dat leverde extra inkomsten en enorm veel extra bekendheid op.

Nethernet
Ten derde: Nethernet, een Amerikaanse startup die werkt als een traditonele online game, maar niet eentje met orcs of warlocks. Zelfs een verhaal ontbreekt. Het enige dat het spel doet is de gebruiker volgen op het net. Die krijgt punten voor normale online acties, zoals het bezoeken van websites, het zenden van e-mails, etcetera. Het maakt online zijn een stuk leuker en competitiever.

"De virtuele evolutie is hier. Als jullie het niet doen, doen wij het."
De kunst is om mensen mee te nemen op een reis over het web, door middel van een stroom van informatie en links die zeer gepersonaliseerd is. Omroepen moeten curatoren van het web worden, de weg wijzen. In feite moeten ze game-makers worden.  Bezoekers het gevoel geven dat ze interactief bezig zijn, onderdeel zijn van een netwerk en zelf vooral de controle over alles hebben. Een laatste oproep aan en waarschuwing voor alle makers in de zaal: omarm de technologie en gebruik die om uniek te zijn. "De virtuele evolutie is hier. Als jullie het niet doen, doen wij het."


Tekst: Sander Kerkhof
Foto: Ade Johnson

TWITTER

FACEBOOK

LINKEDIN

EMAIL